قۇياش نۇرى ئىجادىيىتى

رىۋايەتلەرگە قارىغاندا، لۇ بەننىڭ ئايالى يۈن قەدىمكى جۇڭگودىكى ماھىر قول ھۈنەرۋەن ئىدى. ئۇ قۇياش سايىۋانىنىڭ ئىجادچىسى بولۇپ، تۇنجى قۇياش سايىۋان ئېرى كىشىلەرگە ئۆي سېلىشقا چىققاندا ئىشلىتىش ئۈچۈن ئۇنىڭغا بېرىلگەن.

«ئۈمبرېللا» سۆزى ئۇزۇن مەزگىلدىن بۇيان مەۋجۇت بولۇپ كەلگەن، شۇڭا ئۇ بەلكىم بىر يەرگە توپلىغىلى بولىدىغان بىر كۈنلۈك ياسىغان بولۇشى مۇمكىن. بۇ كۈنلۈكنى كىم ئىجاد قىلغان دېگەن مەسىلە نۇرغۇن خىل قاراشلارنىڭ تېمىسى بولۇپ كەلگەن.

جۇڭگودا، مىلادىدىن ئىلگىرىكى 450-يىللار ئەتراپىدا يۈن تەرىپىدىن ئىجاد قىلىنغان، ئۇ «كۆچمە ئۆي» دەپ ئاتالغان. ئەنگىلىيەدە، 18-ئەسىرگىچە، كۈندۈزلۈكلەر ئىشلىتىلمىگەن. بىر زامانلاردا، كۈندۈزلۈك ئاياللارغا خاس بۇيۇم بولۇپ، ئاياللارنىڭ مۇھەببەتكە بولغان پوزىتسىيەسىنى ئىپادىلىگەن. كۈندۈزلۈكنى تىك تۇتۇش ئۇنىڭ مۇھەببەتكە سادىق ئىكەنلىكىنى بىلدۈرىدۇ؛ ئۇنى سول قولىدا ئېچىپ تۇتۇش «ھازىر بوش ۋاقتىم يوق» دېگەنلىك. كۈندۈزلۈكنى ئاستا سىلكىش كۈندۈزلۈككە بولغان ئىشەنچ ياكى ئىشەنمەسلىكنى بىلدۈرىدۇ؛ كۈندۈزلۈكنى ئوڭ مۈرىسىگە تىرەپ قويۇش بىرەيلەننى قايتا كۆرۈشنى خالىماسلىقنى بىلدۈرىدۇ. 19-ئەسىردە، ئەرلەر كۈندۈزلۈك ئىشلىتىشكە باشلىغان. ئەنگىلىيەدە يامغۇر ياغقانلىقتىن، كۈندۈزلۈك ئەنگىلىيە تۇرمۇشىنىڭ ئايرىلماس بىر قىسمىغا ئايلانغان، ئەنگىلىيەنىڭ ئەنئەنىۋى تۇرمۇش ئۇسۇلىنىڭ سىمۋولىغا ئايلانغان، لوندون سودىگەرلىرى ۋە ئەمەلدارلىرى ئۈچۈن زۆرۈر بولغان بۇيۇم، ئەنگىلىيەلىكلەرنىڭ سىمۋولى - قولىدا كۈندۈزلۈك بىلەن تۇرغان جون بۇل. ئۇ يەنە ئەدەبىيات ۋە كىنولاردا ئايرىلماس بۇيۇم. 1969-يىلى ئەنگىلىيەدە كۈندۈزلۈك مۇزېي قۇرۇلغان. كۈندۈزلۈكلەرنىڭ باشقا نۇرغۇن ئىشلىتىلىشى بار. 1978-يىلى، بىر توپ سۈرگۈن قىلىنغان بۇلغارىيەلىكلەر ۋاتېرلو كۆۋرۈكىدە قاتىللار تەرىپىدىن سايىۋەننىڭ ئۇچى بىلەن پىچاقلىنىپ، زەھەرلىنىپ ئۆلگەن. بەزى سايىۋەن دەستىلىرىگە قارىمۇچ چېچىپ، يامان ئىتلارنىڭ قوغلىشى ۋە چىشلىشىنىڭ ئالدىنى ئېلىشقا بولىدۇ.